อนิจจัง : ร่างกายไม่คงที่ "ความดี"ซิคงทน....

เป็นที่ประจักษ์ชัดแล้วว่า อันร่างกายของคนเรา เกิดมาแล้วก็มีแต่วันจะเหี่ยวเฉาและพร้อมจะย่อยสลายไปทุกวัน ฉะนั้นที่เรากำลังขวานขวายหาสิ่งต่างๆมาสนองร่างกายนั้น ก็คงจะไม่เหลืออะไรอีกต่อไป คงจะมีแค่ความคิดถึง ความผูกพัน ความห่วงหาอาทรจากคนที่รักเรา อย่างเช่น ญาติสนิท มิตรสหาย ถึงเวลาแล้วครับพี่น้องที่เราจะต้องปรองดอง หันหน้าเข้าหากัน พบปะพูดคุยกัน รักใคร่ สมานสามัคคีกัน เพื่อจะได้มีความผูกพันไปตราบเท่ากาลนาน.... ส่งเสริมและอยากเห็นคนไทยรักกันครับพี่น้อง บ้านเมืองเราจะได้สงบสุขเสียที